Πέμπτη 21 Απριλίου 2011

Κάνει πείνα ή εγώ πεινάω;


Κάτι χρόνια πριν, ένα απόγευμα, όπως όλα τα άλλα, στην αυλή στο χωριό έπαιζα! Τι; Δε θυμάμαι! Αλλά θυμάμαι κάτι άλλο. Κάτι που με τάιζε η γιαγιά… Τόσο νόστιμο! Παραδόξως και η γιαγιά μου θυμάται εκείνη τη μέρα, αλλά και το φαγητό που μου είχε φτιάξει. Είχα ρωτήσει για αυτό, αλλά ποτέ δεν είχα μάθει το όνομά του παρά μόνο τα συστατικά του… Μετά από καιρό, το ανακάλυψα! Και το όνομα αυτού… Στραπατσάδα! Και είναι τόσο απλό να το φτιάξεις.
Χρειάζονται μόλις 4.. άντε 5 συστατικά που υπάρχουν άνετα σε κάποιο σπίτι!

Αυτά είναι:
  • 2 πιπεριές, ξέρετε! αυτές τις πράσινες, που έχουν στον κήπο τους ορισμένοι. Και άμα σας αρέσουν, κάντε τες 3, γιατί όχι;! 
  •  2 ντομάτες Multi-ποιημένες! (εννοώ να είναι πολτοποιημένες) 
  •  2 αυγά χτυπημένα... απλό 
  •  και εννοείται ελαιόλαδο!!! Πώς να λείπει από φαγητό που θα έφτιαχνε ελληνίδα γιαγιά;!

Τώρα τα δύσκολα για όσους δεν το ‘χουν και πολύ με την κουζίνα! Για τους υπόλοιπους, απλά η οδηγίες εκτέλεσης θα έλεγα:

Βήμα 1. Τσιγαρίζουμε τις πιπεριές (διευκρίνιση για μη - γνώστες: σε σιγανή φωτιά ρίχνουμε λίγο λάδι και αφήνουμε τις πιπεριές να πάρουν ένα ρόδινο χρώμα)
Βήμα 2. Ρίχνουμε τον πολτό της ντομάτας ανακατεύουμε και τα αφήνουμε κανα δίλεπτο τρίλεπτο μέχρι να φύγει το πολύ ζουμί
Βήμα 3. Προσθέτουμε τα ανακατεμένα αυγά ΣΙΓΑ - ΣΙΓΑ και τα ανακατεύουμε όλα μαζί.
Βήμα 4. Τα αφήνουμε ως να γίνουν ενιαία, κατά μια έννοια, περίπου 2 λεπτά και τα βγάζουμε από τη φωτιά.
Βήμα 5. Σερβίρουμε και προαιρετικά μπορεί κανείς να τρίψει τυρί φέτα μετά

Δοκιμάστε το… νομίζω είναι κάτι απλό, γρήγορο και εύγευστο από ό,τι θυμάμαι!! : )
Αν ακόμα έτρωγα αυγά και ντομάτες θα σας έλεγα και εγώ τη γνώμη μου επί του θέματος, αλλά δυστυχώς… μπααα! Η ανάμνηση μου αρκεί… : )

ΥΓ: Γιατί όλες οι συνταγές έχουν και το υστερόγραφό τους. Δοκιμάστε το με ψωμί! Κοινώς κάντε… πώς να το πω κομψά; Βουτήξτε το ψωμί  και φάτε το μαζί. Κατανοητό νομίζω ε;

Καλή όρεξη!

Και αν έχετε να προτείνετε κάτι σε συνταγή, θα ήμουν ευγνώμων αν δεν περιελάμβανε αυγά, ντομάτες, μανιτάρια… Πφφ καλά! Κάθε συνταγή δεκτή. Δε θα βγάλουμε άκρη.

Σάββατο 16 Απριλίου 2011

"Music is what feelings sound like"

Ποιός μπορεί να περιγράψει αυτά που μπορεί να νιώσει με τη μουσική;! Ερωτευόμαστε, "ταξιδεύουμε",χαιρόμαστε, νευριάζουμε, κλαίμε, γελάμε...

Σκέφτηκα ένα τραγούδι που θέλω να μοιραστώ και είναι αυτό που μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια! Μαθαίναμε τόσα τραγούδια όταν ήμασταν μικροί, όμως ένα ήταν εκείνο που θυμάμαι να με κάνει χαρουμενη ως παιδάκι!

Το τραγούδι λοιπόν που αγαπώ είναι " Ο κιθαρίστας" και οι στίχοι του μου φαίνονται μαγικοί...
Το τραγούδαγα και είχα τόσες εικόνες στο μυαλό μου! Ένα ταξίδι, το Κογκό που δεν ήξερα που είναι, όμως το προσδιόριζα στο χάρτη εκεί που ήθελε ο νους μου, τα χρώματα, τα σχέδια, όλα τα είχα σκεφτεί πως ήταν! Η φαντασία μου ξέφευγε! Γιατί η μουσική αυτό νομίζω είναι...οι εικόνες που σου δημιουργεί και αυτά που σε κάνει να νιώθεις. Πόσο μάλλον όταν είσαι μικρός και όλα σου φαίνονται πιο "μεγάλα". Τώρα πια δε θυμάμαι ποιές είναι αυτές οι εικόνες, αλλά θυμάμαι πολύ καλά το συναίσθημα που είχα όταν το άκουγα ή ο μουσικός μας έβαζε να το τραγουδίσουμε...

Πάρτε μια γεύση...

Ήτανε ένας κιθαρίστας
Μεγάλος και τρανός αρτίστας
Λέξη δεν ξέρουμε γι αυτόν
Ντο σι λα σολ φα μι ρε ντο

Κι έκανε ένα ταξιδάκι
Κι έβαλε μες το βαλιτσάκι
Δυο ζεύγη κάλτσες δυο κασκόλ
Ντο σι λα σολ φα μι ρε ντο

Κι έβαλε πλώρη στην Αγγλία
Μα η μεγάλη τρικυμία
Τον έριξε εις το Κονγκό
Ντο σι λα σολ φα μι ρε ντο
Και η βασίλισσα η Αγγλία
Καθότανε στην παραλία
Κρατούσε ένα παρασόλ
Ντο σι λα σολ φα μι ρε ντο

Έλα εδώ παιδί λευκό
Στη σούβλα να σε φάω ψητό
Με σκόρδα και μαϊντανό
Ντο σι λα σολ φα μι ρε ντο

Στη δύσκολη αυτή στιγμή
αρχίζει ο νιος τη μουσική
Τόσο της άρεσε αυτό
Του λέει θα σε παντρευτώ

Η ιστορία μας αυτή
Μας λέει πως η μουσική
Κάνει το σκλάβο βασιλιά
Ντο σι λα σολ φα μι ρε λα»

Μπορείτε να το ακούσετε βέβαια κιόλας:
http://www.youtube.com/watch?v=fMdlhQerz2o&feature=related

Γιατί όταν το ακούω αναπολώ... =]

Όλοι θεωρώ πως έχουν κάποιο τραγούδι ή μια μελωδία που λέει πολλά για αυτούς...Θα 'θελα πολύ να δω ποια τραγούδια αρέσουν σε εσας και τι συναισθήματα σας προκαλούν! Μπορεί ένα τραγούδι να σημαίνει τόσο διαφορετικά πράγματα για τον κάθε ένα...θα είχε ενδιαφέρον να δούμε διάφορες μουσικές από την οπτική του καθενός!Όχι μόνο παιδικά τραγούδια..αλλά όποιο, όοοοποιο σας αρέσει. Don't hesitate!

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Ένα ταξίδι μου 'χες τάξει...

Τέλη Απρίλη (2010) στη Βαρκελώνη...δε θα ξεχάσω ποτέ πιστεύω ένα σκηνικό.

Ήταν απόγευμα και πηγαίναμε με το τελευταίο δρομολόγιο στο βουνό Tibidabo με τον οδοντωτό και το πιο αργό τελεφερίκ ever. Όταν φτάσαμε,ο ήλιος έπεφτε, είχε τα χρώματα της δύσης και φύσαγε ελαφρώς, όσο πρέπει δηλαδή για να σε κάνει να νοσταλγήσεις. Με το που φτάσαμε κατευθυνθήκαμε στην άκρη όπου ένιωθε κανείς πως με ένα βήμα μπορούσε, αν δεν τον χώριζαν τα κάγκελα, να παει εκεί που έβλεπε... σε όλη τη Βαρκελώνη που ήταν μπροστά, μέσα σε ένα σύννεφο- νέφος θα το έλεγες. Πίσω ο ναός του Sagrat Cor και δίπλα το λούνα παρκ που είχε τόσα χρώματα... έμοιαζε ασορτί με τον ουρανό εκείνη την ώρα. Κάποια από τα τρενάκια λειτουργούσαν κιόλας και ακουγόταν παιδάκια.

Δεν είχαμε αρκετη ώρα γιατί σε λίγο έφευγε το τελευταίο τελεφερίκ και αυτό το έκανε ακόμα πιο συναρπαστικό. Έπρεπε να χορτάσεις, αν μπορεις να πεις, μέσα στα επόμενα 5 λεπτά αυτό το θέαμα...οι φίλες μου να είναι εξίσου συνεπαρμένες δίπλα μου και να τραβάν φωτογραφίες, ο ουρανός γινόταν αυτό το απροσδιόριστο ροδακινί/σομόν/πορτοκαλένιο, το αεράκι πάντα εκεί να νιώθεις πως είσαι σε ταινία (να μου κουνάει την κοτσίδα και να μου παρασέρνει την κορδέλα που μόλις πριν είχα αγοράσει από το bazaar χειροποίητων) και όοοολη η πόλη μπροστά μου.

Κάναμε το γύρω του ναού εξωτερικά, είδαμε για τελευταία φορά τη θέα και το λούνα πάρκ και ήρθε η ώρα να φύγουμε...

Νοσταλγία...παρ'ότι πέρασε σχεδόν ένας χρόνος, είναι τόσο έντονο,σα να 'μαι εκεί. Αν βρεθείτε στη Βαρκελώνη, πηγαίνετε ένα απόγευμα.. Θα νιώσετε μια μίξη ελευθερίας και παιδικής ανεμελιάς [άποψή μου πάντα...]. Worth doing! ; )

Υ.Γ.: Ας παίρνουμε ένας ένας σειρά...ακούω άλλη "ιστορία"!?

Κυριακή 3 Απριλίου 2011

Καλώς τους, Welcome, Bienvenue, Bienvenido, Willkommen...

Πόσο χαίρομαι για αυτή σας την επίσκεψη στο blog μου!! : )
Να σας πω περί τίνος πρόκειται; Το "Kind of a Diary", είναι ένα είδος ημερολογίου γραμμένο από όλους για όλους...Δηλαδή!?
Οι αναγνώστες μοιράζονται τις δικές τους αναμνήσεις από ένα ταξίδι, ένα μαγαζί, ένα μουσικό κομμάτι, ένα φαγητό ή ό,τι άλλο σας έρχεται στο νου και όλα αυτά, σκοπεύουν να γίνουν χρήσιμες πληροφορίες για τους υπόλοιπους.
Περιγράψτε μια "χρήσιμη ανάμνησή" σας λοιπόν και "δώστε μας τροφή να δοκιμάσουμε"!

Merci! =]